vidhura (adj.) [Vedic vidhura: see vidhavā] 1. destitute, lonely; miserable, wretched J v.399 (so read for vidura; according to Kern, Toev. s. v., but doubtful). <-> 2. [vi+dhura] "burdenless," unequalled Sn 996 (=vigata -- dhura, appaṭima SnA 583); A i.116 (here in meaning "clever," perhaps=vidura; spelt vidhūra). Cp. Np. Vidhura KhA 128; SnA 201 (as Vidhūra at J iv.361).