Dictionary Definition:
śas cl. 1. P. (cf. Dhātup. xvii, 78) śásati (Ved. also -śasti and -śāsti
• pf. śaśāsa MBh.
• 3. pl. śaśasuḥ Gr
• fut. śasitā ib.
• śasiṣyati Br.
• Ved. inf. -śásas Br.
• ind. p. -śasya MBh.), to cut down, kill, slaughter (mostly vi-√śas, q.v.)