Dictionary Definition:
Manāpa (adj.) [cp. BSk. manāpa] pleasing, pleasant, charming Sn 22, 759; Dh 339 (˚ssavana); VvA 71; PvA 3, 9. Often in combn piya manāpa, e. g. D ii.19; iii.167; J ii.155; iv.132. -- Opp. a˚, e. g. Pug 32.