Ludda (adj.) [the usual P. form of rudda, corresponding to Sk. raudra] 1. fierce, terrible; cruel, gruesome S i.143; A ii.174 (pāpa, l., kibbisa); v.149; Pug 56; Vv 845 (=dāruṇā pisāc' -- ādino VvA 335); J v.243 (ṭhānaŋ= niraya); Sdhp 286. The spelling ludra occurs at J iv.46=vi.306, which is ludda at J v.146. -- 2. a hunter, sportsman Sn 247 (dussīla˚; SnA 289: luddā ca kurūra -- kammantā lohita -- pāṇitāya, macchaghātakamigabandhaka -- sākuṇik'ādayo idha adhippetā); Vv 631; J ii.154 (˚putta=luddaka); iii.432 (Bharata by name); Pug 56 (māgavika, sākuṇika, l., macchaghātaka etc.; expld by dāruṇa kakkhaḷa at Pug A 233); Vism 245= VbhA 259; VbhA 228.