Kuṭila (adj.) bent, crooked (cp. kuj and kuc, Morris J.P.T.S. 1893, 15) J iii.112 (=jimha); Miln 297 (˚sankuṭila), 418 (of an arrow); nt. a bend, a crook Miln 351. -- a˚ straight Vv 167 ( -- magga).
-- bhāva crookedness of character Vism 466; PvA 51; VvA 84. -- a˚ uprightness Bdhd 20.