Dictionary Definition:
ekarāj- mfn. shining alone , alone visible cf. BhP. iii , 5 , 24; ( [ ṭ ] ) , m. the only king or ruler , monarch cf. RV. viii , 37 , 3 cf. AV. iii , 4 , 1 cf. AitBr. &c.; the king alone cf. KātyŚr. xxii , 11 , 33.