Dictionary Definition:
éhi-māya (cf. RV. i, 3, 9), mfn. erroneous for áhi-māya [BRD.], of all-pervading intelligence .; [[yad vA saucIkam agnim apsu praviSTam'êhi mA yAsIr!' iti yad avocan], tadanukaraṇahetuko'yaṃ viśveṣāṃ devānāṃ vyapadeśa ehimāyāsa iti Sāy.]