Dictionary Definition:
ḍavittha m. N. of a man (named along with Ḍittha
• cf. ḍāmbhiṭṭa) Pāṇ. 1-2, 45 Sch. (kapittha Kāś.) Bādar. ii, 4, 20 Sch. Sāh. ii, 4/5 a wooden antelope L.