Dictionary Definition:
Bhakuṭi (f.) [cp. Epic Sk. bhrakuṭi from older bhṛkuti, bhrukuṭi or bhrūkuṭi] superciliousness Sn 485. J iii.99; Vism 26 (˚karaṇa); SnA 412. Der. bhākuṭika (q. v.). See also bhūkuṭi.