Abhijāyati [abhi + jāyati, Pass. of jan, but in sense of a Caus. = janeti] to beget, produce, effect, attain, in phrase akaṇhaŋ asukkaŋ Nibbānaŋ a. D iii.251; A iii.384 sq. At Sn 214 abhijāyati means "to behave, to be", cp. SnA 265 (abhijāyati = bhavati).