Kuṭhārī (f.) [cp. Sk. kuṭhāra, axe=Lat. culter, knife from *(s)qer, to cut, in Lat. caro, etc]. An axe, a hatchet Vin iii.144; S iv.160, 167; M i.233=S iii.141; A. i.141;ii.201; iv.171; J i.431; DhA iii.59; PvA 277. Purisassa hi jātassa kuthārī jāyate mukhe "when man is born, together with him is born an axe in his mouth (to cut evil speech)" S i.149=Sn 657=A v.174.