Dictionary Definition:
Bhaṇḍati [bhaṇḍ, cp. "paṇḍa bhaṇḍa paribhāse" Dhtp 568; Dhtm 798] to quarrel, abuse Vin i.76 (saddhiŋ); iv.277; Th 1, 933; SnA 357 (aññamaññaŋ).