Āyuta (adj.) [Sk. ayuta, pp. of ā + yu, yuvati] -- 1. con- nected with, endowed, furnished with Th 1, 753 (dve pannarasɔāyuta due to twice fifteen); Sn 301 (nārī -- varagaṇ˚ = ˚saŋyutta SnA 320); Pv ii.124 (nānā -- saragaṇ˚ = ˚yutta PvA 157). -- 2. seized, conquered, in dur˚ hard to conquer, invincible J vi.271 (= paccatthikehi durāsada C.).