Dictionary Definition:
Avyāvaṭa (adj.) [a + vyāvaṭa = Sk vyāpṛta] not occupied, i. e. careless, neglectful, not worrying Vin iii.136; Nd2 72 (abyāvaṭa for appossukka Sn 43); J iii.65; vi.188. Miln 177 (abyā˚).