Dictionary Definition:
Ativākya (nt.) [ati + vac, cp. Sk. ativāda, fr. ati + vad] abuse, blame, reproach Dh 320, 321 (= aṭṭha -- anariyavohāra -- vasena pavattaŋ vītikkama -- vacanaŋ DhA iv.3); J vi.508.