Dictionary Definition:
○tuṇḍa mfn. having a curved beak BhP
• m. a parrot L
• N. of Gaṇêśa (as having an elephant's curved trunk) TĀr
• -gaṇa-nāyaka-prakaraṇa n. -pūjā-vidhi m. -stavana n. -stotra, n
• ○ḍâṣṭaka n. N. of wks