devátā f. godhead, divinity (abstr. & concr.) RV. AV. Br. &c
• image of a deity, idol Mn. iv, 130 MBh. Pur. (ifc. -ka Kull. viii, 105)
• N. of the organs of sense (cf. deva) ŚBr. ii, 5, 2, 2 &c
• (ā), ind. with divinity, i.e. with a god (gods) or among the gods RV. AV.